Павел Рофас

Малюнкам займаюся з ранняга дзяцінства, бо рос у творчым асяроддзі. Тады ж адкрыў для сябе такі від мастацтва, як татуіроўка. Упершыню ўзяўся за машынку прыкладна ў 2012 годзе, але шчыльна пачаў займацца некалькімі гадамі пазней.

Спрабаваў сябе ў розных стылях - ад рэалізму да больш абстрактных, як датворк і мінімалізм. Заўсёды лічыў, што трэба паспрабаваць шмат чаго ў пошуках свайго.

У апошні час аддаю перавагу традыцыйнай, неадрадыцыйнай і арнаментальнай татуіроўцы. Мне падабаецца праз строгія і простыя формы перадаваць максімальную колькасць інфармацыі, якая адлюстроўвае ўкладзены сэнс. Выкарыстоўваючы гэтыя напрамкі як мову знакаў, я ствараю нешта новае, больш адаптаванае пад сучасную культуру.

Наносячы татуіроўку на цела - няхай гэта будзе напоўненая сэнсам карцінка або арнамент эстэтычнага характару, - чалавек адзначае момант, які падштурхнуў яго да гэтага кроку, і аўтаматычна ўключае ў сябе ўвесь разумовы і эмацыйны фон, уласцівы яму ў дадзены адрэзак часу. Таму ў працы для мяне заўсёды важны псіхалагічны кантакт з кліентам: дапамагчы яму максімальна пісьменна запоўніць гэтую старонку ў сваім дзённіку жыцця.

У татуіроўцы мне заўсёды падабалася і падабаецца сталае саманавучанне, гонка за нейкім ідэалам, але ў той жа час размытасць меж і рамак пры стварэнні ідэі.